נֵר לְרַגְלִי • לחן הרה"ק מסקולען זצ"ל 🕎 (לע"נ הקדוש יהושע אהרן טוביה בן ר' דוד זושא הי"ד שנרצח אמש)

המילים: נֵר לְרַגְלִי דְבָרֶךָ וְאוֹר לִנְתִיבָתִי (תהלים קי"ט - ק"ה). 🕎 השיר מוקדש לע"נ הילד הקדוש יהושע אהרן טוביה בן ר' זושא הי"ד (למשפחת שמחה) שנרצח הלילה בפיגוע הירי במחסום המנהרות בדרך לביתו בירושלים עיה"ק. אֶרֶץ אַל תְּכַסִּי דָּמוֹ • הילד הקדוש יהושע אהרן טוביה בן ר' זושא הי"ד נרצח הלילה באוטובוס קו 291 שעשה את דרכו מביתר עילית לירושלים עיה"ק, המשפחה חזרו משבע ברכות אחרון של אחותם הכלה שתשב שבעה כעת, אבל וכאב גדול בקהילת 'פני מנחם'. הלווייתו התקיימה היום י"א כסלו תשפ"ה בירושלים עיה"ק. לִבִּי לִבִּי עַל חַלְלֵיהֶם מֵעַי מֵעַי עַל חַלְלֵיהֶם. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ נְקֹם נִקְמַת דַּם עֲבָדֶיךָ הַשָּׁפוּךְ: ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ סיפור באידיש שיהודי מספר: א שרעקליכ'ע געשיכטע האט פאסירט צו מיר היינט: איך בין געווען ביי הר המנוחות, אנקומענדיג דארטן, האבן מיר עטליכע מענטשן אפ געשטעלט און געפרעגט אויב איך ווייס וואו די קבר פון דיע יונגל [וואס איז אוועק אין די טעראר אטאקע] איז, איך האב אויכט נישט געוואוסט וואו ס'איז, צום סוף האב איך עס געטראפן אויבן גלייך לעבן חלקת הרבנים. אנקומענדיג ביים קבר, האב איך געזעהן ווי דריי מענטשן זיצן אויף דער ערד, און קלאגן, די לופט האט זיך געשפירט זייער דיק, כ'האב זיי נישט געוואלט וויי טון און פרעגן קשיות, בין איך געבליבן שטיל, וויסנ'דיג, אז מ'האט ערשט יעצט [פאר א פאר שעה צוריק] גע'ענדיגט די לויה. צו מיין וואונדער... האט נישט געברענט קיין איין לעכט אויפן ציון, בין איך צו געגאנגען, און איך האב צאם גענומען אפאר שטיינער, און אן געצינדן אפאר לעכט לע"נ הילד הקדוש יהושע אהרן טוביה בן ר' דוד זושא הי"ד, איך האב שטילערהייט געזאגט א קפיטל תהלים, און געשטאנען פארגליווער'ט. פלוצלונג פרעגט מיר איינער, קענסט אפשר ברענגען א מנין דא ? פרעג איך איהם, פארוואס דארפסטו מנין יעצט ? דו ביזט משפחה ? זאגט ער, ניין, פשוט מיין חבר דא איז געווען נעכטן אויפן באס, און ער איז געזעצן לעבן דיע יונגל יהושע אהרן טוביה. און ווי נאר ס'האט פאסירט, האט דיע יונגל אן געהויבן שטארק צו בלוט'ן, און ער האט געטרייט אפ צו שטעלן די בלוט, און געטרייט צו ראטעווען, אבער זעהט אויס אז ער איז אליין געווען זייער דערשראקן, און ער האט איהם נישט געקענט ראטעווען, ער איז אנטלאפן ערגעץ. כ'האב אליין נישט פארשטאנען פונקטליך וואס ער האט געטוהן, אבער ער האט מיר אויס געזעהן א שבר כלי, און ער איז געזעצן אויף דער ערד, אויס געזעהן זייער נישט ביי זיך, און פארטראכט אויפן פריש'ן קבר. און ער וויל איהם בעטן "מחילה". און ממילא זוכט ער "מנין". האב איך איהם געזאגט, הער צו, לאז איהם נישט אוועק גיין אן בעטן מחילה, טוה עס נישט פארן נפטר, פארן יונגל איז שוין יעצט גוט, ער איז א "קדוש", אבער פאר "איהם".. פאר "איהם" וועט נישט טויגן, ס'וועט איהם קרענק'ן אין קאפ א גאנץ לעבן. און בסוף וועט ער סיי ווי צוריק קומען אהער איהם איבער בעטן, [ער מוז טאקע לכאורה נישט, אבער ס'איז א חשש וואס ער האט], און ממילא שוין גיי צו די ציון פון בעלזא רב ! אדער ערגעץ, און ברענג אהער נאך פינעף מענטשן, אז ער זאל קענען איבער בעטן. ס'האט גענומען א לאנגע צייט ביז ווען זיי האבן געטראפן מענטשן, ענדליך ענדליך קומען זיי צוריק מיט נאך אפאר יודן, און אלע שטעלן זיך אוועק שטיל, און מ'ווייסט נישט וואס מ'טוט דא יעצט. איך האב אביסל געוואוסט וואס דאס מיינט "בקשת מחילה", האב איך זיך אן גערופן, מ'גייט יעצט זאגן קפיטל ק"ל, [כדי צו קענען זאגן קדיש נאכדעם, און נאך תהלים, האב איך מיך אויס געדרייט צו דעם יוד [וואס האט אויס געזעהן א ספרדיש'ע אדער א ליטוויש'ע], כ'האב איהם חלילה נישט געוואלט פארשעמען, אבער כ'האב איהם געזאגט, זאג הויעך, בעט איבער דעם נפטר, און זאג מיך נאך. הריני מבקש מחילה מיהושע אהרן טוביה בן ר' דוד זושא, וימחול לי, ויסיר ממני כל קפידה שיש לו עלי, און אלע האבן גע'ענטפערט, מחול לך ! מחול לך ! מחול לך ! און איך האב גלייך נאכדעם געזאגט קדיש. ער האט מיר געבעטן, צו זאגן אפאר ווערטער צום נפטר, איך בין נישט קיין בעל דרשן, כ'האב נישט געהאט קיין כח, אבער כ'האב ח"ו נישט געוואלט וויי טון א יוד, האב איך געזאגט: הנני מבקשים מיהושע אהרן טוביה בן ר' דוד זושא למחול ל... (כ'האב איהם געפרעגט זיין נאמען מיטן מאמע'ס נאמען), ויסיר ממנו כל קפידה שיש לו עליו, ויהיה מליץ יושר לנו ולכל ישראל. טוביה'לע ! ביזט אויף א גוט פלאץ ! דו ביזט אין די הויעכ'ע היכלות ! במעלות קדושים וטהורים ! מיר זענען נישט באזארגט ! און מיט דעם האט זיך די מעמד בקשת מחילה געשלאסן, איך בין געבליבן אליין דארטן, איך בין נישט קיין שטארקע מענטש בטבע, טרערן זענען מיר געווען אין די אויגן, דיע מעשה האט מיר מורא'דיג איבער גענומען, כ'האב ממשיך געווען זאגן תהלים אליין, און זיך געזעגנט. ת. נ. צ. ב. ה. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ דרשות מראש החבורה שליט"א https://yiddishevinkel.com/archives/weekly_newsletters/%d7%a0%d7%a2%d7%99%d7%9e%d7%95%d7%aa-%d7%90%d7%9c%d7%99%d7%a2%d7%96%d7%a8-25