וִיהִי נֹעַם ה' אֱלֹקֵינוּ עָלֵינוּ • נוסח סקולען מתוק מדבש ע"י כ"ק אדמו"ר מסקולען מאנסי שליט"א

סקולענ'ער רבי זצ"ל מעמד הדלקת נר חנוכה חֲנוּכָּה: די הויעך-פונקט אין סקולענ'ער הויף איז דער הייליגער יום טוב חנוכה! ס'ווערט געברענגט אז א יעדע צדיק איז מקושר צו א געוויסע יום טוב. דער הייליגער בעל נועם אליעזר מסקולען זצ"ל האט געפילט אין די חנוכה-טעג א באזונדערע הארה מן השמים. און אינטרעסאנט איז, אז אין אלע ימים טובים איז איהם אויס געקומען צו זיצן אין תפיסה, נאר אין חנוכה נישט, אין דער הייליגער יום טוב חנוכה האבן די רשעים נישט געהאט אויף איהם קיין שליטה. און הונדערט'ער אידן פלעגן זיך צוזאם לויפן פון אלע עקן וועלט כדי צו קענען זוכה זיין צו כאפן א בליק אויף דעם הייליגן פארצייטיש'ן צורה פונעם גרויסן: "אוהבן של ישראל" דער הייליגער סקולענ'ער רבי זצ"ל. די רעבעצין האט זיך געהאט איר טייל וואס דער יום טוב האט באדייט פאר איר, און ווען ס'האט זיך דער נענטער'ט די הייליגע חנוכה טעג איז זי געווען באשעפטיגט מיט די הכנות. זי האט אויס געגלאנצט די מנורה און צו געגרייט די קנויטן, געבאקן די האניג-לעקעך וואס דער רבי טיילט פארן עולם נאכן צינדן חנוכה ליכט, אזוי ווי צדיקים האבן געזאגט אז חנוכה איז דער סיום פון די הייליגע טעג, און פארשטייט זיך אויך געפרעגל'ט די פאמפיטשקע'ס (פאנקען - לאטקעס). די רעבעצין פלעגט טיילן חנוכה-געלט, פאר א יעדע קינד און אייניקל א באשטימט'ע סומע. חנוכה שנת תשס"ה האט זי אויף געשריבן אויף א ליסטע, פונקטליך וויפיל זי האט פאר יעדן געגעבן, מען האט נישט געוואלט טראכטן אז דאס איז איר לעצטע חנוכה אויף דעם עולם, אבער איבער א יאר האט מען שוין אלץ פארשטאנען! דאס איז געווען איר לעצטע חנוכה אויף דער וועלט: הַנֵּרוֹת הַלָּלוּ קֹדֶשׁ הֵם: רעבעצין ריזל ע"ה (מחברתו הטהורה של כ"ק רבינו זצ"ל) דערציילט: נישט לייכט איז אן געקומען דאס ראטעווען פון די אומצאליגע יתומים ווי מיין שוויגער ע"ה האט זיך אפט מאל אויס געדרוקט: "יעדעס איינע פון די קינדער איז מיר שווערער אן געקומען ווי דאס אייגענ'ע!" מיט אמת'ע מסירות נפש האט מען יעדעס איינציג קינד אויס געקעמפט, נישט געקוקט אויף די געוואלדיגע גרויסע סכנה וואס האט געדראעט! כמעט אלעמאל איין געשטעלט זייער פרייהייט, און גאנץ אפט איז אויך דאס לעבן געווען אין געפאר! טראץ די אלע סכנות געקעמפט ווי א לייב! מיט הימליש'ע כוחות און מיט השי"ת הילף, איז נאך א קינד געלונגען צו ראטעווען פון די קאמוניסטיש'ע קאלהאזן! נאך א אידיש נשמה'לע צוריק געברענגט תחת כנפי השכינה! וועלכע, ווען נישט דער סקולענער רבי זצ"ל מיטן רעבעצין שינא רחל ע"ה.. וואלטן די אלע קינדער ח"ו געוואקסן עכטע קאמוניסט'ן נישט וויסנ'דיג אפילו אז זיי שטאמען מזרע ישראל. אזוי ארום האט זיך צו וואקסן און צו בליעט די ווארעמ'ע היים און אן געקומען צו א צאל פון הונדערט'ער יתומים און יתומות וועלכע האבן דארטן באקומען א אמת'ע אידישע ערציאונג! מיט א פאטערליכ'ע און מוטערליכ'ע ליבשאפט, מיט אויפריכטיג געטריישאפט, זייערע פאר ווייטאגט'ע הערצעלעך דערקוויקט און דערפריידט. איינע פון די מיידלעך וועלכע איז אינמיטן די וואך אן געקומען צום רבינ'ס שטוב, האט זיך פרייטיג צו נאכט'ס ביים ליכט צינדן (ס'איז געווען דעמאלט'ס איר ערשטע פרייטיג ביים רבי'ן אין שטוב) געשטעלט לעבן די רעבעצין ע"ה און מיט א טרויעריגע בליק געקוקט אויף איר. שפעטער האט זיך אויס געבראכן אין א יאמערליכ'ן געוויין, ווען די רעבעצין האט גע'ענדיגט איר תפילה ביי די בענטש-ליכט, האט זי זיך צו געבויגן צו דאס מיידעל'ע און איר געפרעגט מיט ליבשאפט: "פארוואס וויינסטו אזוי שטארק מיין טייער קינד?" און מיט מוטערליכ'ע צערטליכקייט איר גע'גלעט. דאס מיידעל'ע איז נאך ניט אמאל געווען דעמאלט'ס קיין זעקס יאר אלט. און די רעבעצין האט זיך דעמאלט'ס אן גערופן צו איר: "מיין ליב קינד בארואיג זיך, פארוואס וויינסטו?" כליפענ'דיג פון געוויין האט דאס מיידעל'ע גע'ענטפערט: "איך האב געהאט א מאמע, זי פלעגט אויך אזוי צינדן ליכט ערב שבת פאר נאכט, זי איז אויפן וועג צום לאגער געהארגע'ט געווארן, און יעצט האב איך זיך דערמאנט אז עס איז שוין א דורך א לאנגע צייט וואס איך האב נישט געזעהן קיין ליכט בענטשן, ווייל איך האב שוין לאנג לאנג נישט קיין מאמע!" די רעבעצינ'ס געפיל-פולע הארץ איז צו טרייסל'ט געווארן, און מיט טרערן אין די אויגן זי בארואיגט מיט די פאלגענדע ווערטער: "ווייסטו וואס? איך האב נישט קיין מיידל און דו האסט נישט קיין מאמע! וועל איך זיין דיין מאמע און דו וועסט זיין מיין מיידעל'ע!" אזוי ווי דאס מיידעל'ע האט דאס געהערט, האט זי ווידער אמאל אויס געבראכן אין א היסטעריש געוויין, אבער דאס מאל פון שמחה, און אן געהויבן צו קושן די רעבעצינ'ס הענט, דאס קלייד, פון אלע זייטן, שרייענדיג: "איך האב אויך א מאמע! איך האב אויך א מאמע!" די רעבעצין האט זי צו געדרוקט צו איר הארץ זי געהאלזט און געקושט, "מיין טייער טאכטער'ל! מיין ליב מיידעל'ע! בארואיג זיך! דו האסט א היים! און דו האסט א מאמע!" דאס מיידעל'ע איז געלאפן צו יעדע וואנט פון דעם צימער און געזאגט מיט די גרעסטע מאס פרייד: "הערס'ט?! איך האב אויך א מאמע! איך האב אויך א מאמע!" די רעבעצין האט געשמייכל'ט צו איר, און איר בארואיגט מיט ווארימ'ע מוטערליכ'ע ליבשאפט, ווייל זי האט דאך שוין געוואוסט, אז: "נֵר יהו-ה נִשְׁמַת אָדָם", און: "הַנֵּרוֹת הַלָּלוּ" – און די אלע צובראכענ'ע נשמה'לעך וואס זענען פארכאפט געווארן דורך די פארשאלטענ'ע קאמוניסט'ן, זענען דאך אין אמת'ן: "קֹדֶשׁ הֵם": ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ דרשות מראש החבורה שליט"א https://yiddishevinkel.com/archives/weekly_newsletters/%d7%a0%d7%a2%d7%99%d7%9e%d7%95%d7%aa-%d7%90%d7%9c%d7%99%d7%a2%d7%96%d7%a8-6